YALNIZLARI OYNUYORUM
Bazen kapalı gişe yalnızlığı oynuyorum,Bazen sanki bir duvar olup susuyorum.Bazen de sana kızıp kızıp küsüyorum,Ne yapayım ulan, yine de seni seviyorum. ✍️ Celal Özdemir
Bazen kapalı gişe yalnızlığı oynuyorum,Bazen sanki bir duvar olup susuyorum.Bazen de sana kızıp kızıp küsüyorum,Ne yapayım ulan, yine de seni seviyorum. ✍️ Celal Özdemir
Bazen yaram azar, bazen sızım,Yalnızlıkla yazılmış sanki yazım.İnsanları görse de bakan gözüm,Ben garip, kimsesiz ve yalnızım. Akşam olup karanlık çöktüğünde,Işıklar bile tek tek söner gözümde.Daralıyor sanki ruhum bedenimde,Ben garip, kimsesiz ve yalnızım. Zordur seni anlayacak dost bulmak,Acıdır kalabalıklarda yalnız kalmak.Dolsalar da etrafına yumak yumak,Ben garip, kimsesiz ve yalnızım. ✍️ Celal Özdemir
Hani o yâr bir gün gelecekti?Yarama merhem sürecekti.Alıp beni buradan gidecekti,Bana yalan söylediniz yıllar. Bitti takvimler yaprak yaprak,Aklıma bile gelmedi saymak.Kucaklar yakında kara toprak,Bana yalan söylediniz yıllar. Şimdi saçlarıma aklar doldu,Kırıldı dalım, güllerim soldu.O yâr için ömrüm ziyan oldu,Bana yalan söylediniz yıllar. Bitti takvimler yaprak yaprak,Aklıma bile gelmedi saymak,Kucaklar yakında kara toprak,Bana yalan söylediniz yıllar….
Senin her şeyin yalanmış,Özün yalan, sözün yalan.Kaç mevsim beklettin beni,Yazın yalan, güzün yalan. Sevmedim onu demişsin,Ne de kolay söylemişsin.Çok sevdim, çok değer verdim;Sen beş para etmezmişsin. Yaktım bütün mektupları,Mektuptaki yazın yalan.Yırttım tüm fotoğrafları,Resimdeki yüzün yalan. Sevmedim onu demişsin,Ne de kolay söylemişsin.Çok sevdim, çok değer verdim;Sen beş para etmezmişsin. ✍️ Celal Özdemir
Ne sılama gidebildim, Ne gurbeti sevebildim. O ateşmiş bende bir mum, O yaktıkça ben eridim. Sıla nere gurbet nere? Karıştı hep birbirine. Her gün azap her gün çile, Isınamadım gurbete. Celal Özdemir
Ay gidince bir ben, bir de yakamoz,O da benim gibi yalnız ve mutsuz.Böyle olmasaydı keşke sonumuz,Sen yüreğime çok yakışıyordun. Keşke zaman dursa, geriye dönsen,Kalkıp uzaklardan ben geldim desen.Umurumda değil hiçbir şey, hiç kimsen,Sen yüreğime çok yakışıyordun. Ay gidince bir ben, bir de yakamoz,O da benim gibi yalnız ve mutsuz.Böyle olmasaydı keşke sonumuz,Sen yüreğime çok yakışıyordun….
Biz seninle ayrılırkenYaz yağmurları yağıyordu.Cızırtılı kırk beşlik plaktaMine Koşan okuyordu. Bu yağmur seni bendenAlıp götüren yağmur.Aşkımızı sel gibiSilip süpüren yağmur. Ne zaman bu şarkı çalsa,Ne zaman yağmur yağsa,İşte o zaman ağlarım ben;Gizlice, sessizce, susa susa. Biz seninle ayrılırkenYaz yağmurları yağıyordu.Cızırtılı kırk beşlik plaktaMine Koşan okuyordu. “Her damlada ah ettim,Hayatımı kahrettim.Bu kadar yalnızım ki,Seni nasıl kaybettim?”…
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde,Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespih elinde, hançeri belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fakirler beklerdi onun yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kaba dayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril takımdandı urbası,Yumurta topuklu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu…
Yaban gülüm, senin adınYaban ellerinde açıyorsun.Küsmüşsün belli ki birilerine,Sordukça susup kaçıyorsun. Rüzgâr mı vurup geçti dalına?Boynunu büküp duruyorsun.Dolu mu yağıp düştü yaprağına?İçin için her gün ağlıyorsun. Gül artık, yine bahar gelecek,Değmez bu hayat ağlamaya.Gül yüzün bir gün gülecek,Ağlama artık, kıyamam sana. ✍️ Celal Özdemir
Çok ağlattın beni, dinsiz,Köşelerde sessiz sessiz.Güldürmedin şu yüzümü,Öleyim de kal sen bensiz. Ya sev ya da bırak beni,Çekemiyorum derdini.Köle miyim ki ben sana,Ne sanıyorsun kendini? Oyuncak oldum elinde,Eğlence ettin dilinde.Etme bu kadar cefayı,Başına gelir senin de. Ya sev ya da bırak beni,Çekemiyorum derdini.Köle miyim ki ben sana,Ne sanıyorsun kendini? ✍️ Celal Özdemir
Vuslat değil, hasret çıktı şansıma,Dağlar dayanmıyor gözüm yaşına.Vefasız yâr gidip ellerin oldu,Kaldım kapılarda yalnız başıma. Yârdan ayrılanlar iflah olmazmış,Sabah akşam ateşlerde yanarmış.Hiçbir tabip derman bulmamış aşka,Kabuk tutmaz yaraları kanarmış. Gitmiyor gözümden yârin hayali,Çok sevmenin acı imiş bedeli.Ne olacak bilmem Celal’ın hâli,Yitirdim aklımı, olmuşum deli. ✍️ Celal Özdemir
Ne zaman dönsen sırtını geri,Fırsat bilip vururlar hançeri.Dost gibi görünüp yılan çıkan,Kimleri gördüm gardaş, kimleri. İnsanlık ölmüş, yerde yatıyor,İyi kulların nesli bitiyor.“Aç” deyip ekmeğini böldüğünBörek görünce seni satıyor. ✍️ Celal Özdemir
Vurulanlar bir gün ölür,Ayrılanlar her gün ölür.Keşke vurup da gitseydin,Geçmiyor bak sensiz ömür. İki dere bir arada,Kaldım ben imkânsızlarda.Sen orada mutlu musun?Ben ağlarken buralarda. Alnımdaki kara yazım,Burnumdaki derin sızım.Olmasa şu dertli sazım,Hem çaresiz hem yalnızım. İki dere bir arada,Kaldım ben imkânsızlarda.Sen orada mutlu musun?Ben ağlarken buralarda. ✍️ Celal Özdemir
Taşhan’ın arkasında,Mahkeme Çarşısı’nda,Kanlar içinde kaldımCaddenin ortasında. Sıralandı kurşunlar,Kana boyandı karlar.Bedenim delik deşik,Bayram etsin düşmanlar. Kanım karlara aktı,Canım bedenden çıktı.Beni kurşunlar değil,Bir vefasız yâr yıktı… ✍️ Celal Özdemir