Özgürlük,Bir kapıyı çarpmak değil,Ardına bakmadan çıkmak hiç değil. Özgürlük,İçimdeki korkuya rağmenYerimde durabilmek bazen. Bir sigara dumanı gibiDağılmak ister insan,Ama külü avucunda kalır. Özgürlük,Kimseye anlatmak zorunda kalmadanSusabilmektir biraz da. Ne zincir sesidir hep duyulan,Ne de yüksek bir slogan. Özgürlük,Geceyle barışmak,Yalnızlığı inkâr etmedenKendine “buradayım” diyebilmektir. Ben özgürlüğüBir gidişte değil,Kalıp da değişebilmekte öğrendim. Ve en çok da şunu…
Bizim mahallenin çocukları…Dizleri yaralı,Yüreği tertemiz olanlar. Topu yamalıydı belki,Ama hayalleri kocamandı. Akşam ezanına kadar süren özgürlük,Bir tas suyla biten kavgalar,Bir gülüşle barışılan hayat… Kimimiz erken büyüdü,Kimimiz hâlâ o sokakta kaldı. Bizim mahallenin çocuklarıZengin değildi,Ama yalnız da değildi. Yan yana durmayı,Düşeni kaldırmayıOrada öğrendik. Şimdi herkes başka bir yolun ucunda,Ama ne zaman içimiz daralsaAklımıza aynı yer düşüyor:…
Bu şiiri sana yazdım,Kimse okumasa da olur.Gece anlar, sigara anlar,Bir de suskunluğum… Adını koymadım dizelere,Korktum kirlenir diye.“Sen kal” dedim içimde,Şiir olurken bile gitmedin. Bu şiiri sana yazdım,Yarım kalmış cümlelerle,“Keşke”nin yükünü taşıyanYorgun kelimelerle… Bir gün okursan bil kiBen çoktan susmuş olurum,Ama bu şiir hâlâSeni bekliyor olur. ✍️ Celal Özdemir
Sararmış bir resim buldum çekmecenin dibinde,Gülüşün kalmış içinde, ben kalmamışım sende.Zaman buruşturmuş bizi, köşeleri yırtık,Bakınca anladım… en çok hatıralar kırık. Bir arka yüzü var yazısız, suskun ve yarım,Ne sen beni sorarsın, ne ben sana varım.Gençliğim bakıyor gözlerimden bana,Bir “keşke” asılı kalmış o eski zamana. Resmi yerine koydum, kalbim titredi bir an,Bazı aşklar saklanır…Sararsa da silinmez…
Kirli dünya, kirli sokaklar,Gözlerimde yorgun bakışlar.Adalet susmuş, vicdan kayıp,Her köşede, her karanlıkta bir ayıp. Gözyaşı dökülür beton üstüne,Sevda, umut hepsi çöpe düşer yine.Rüşvet, hırs, kin kol gezer,Masum kalpler acı çeker birer birer. Ama bilirim, bir gün doğacakKirli dünya bir nebze arınacak.Yalnızca bekleyeceğiz sabırlaVe seveceğiz umutla, canla. ✍️ Celal Özdemir
Bazen bir kelimebir ömür taşır içinde. Bazen bir dizesuskun bir kalbin sesi olur. Ben Celal Özdemir. Aşkı yazdım, ayrılığı da…Haksızlığa kızdım,memlekete kırıldım,insana yine de umut bağladım. Bu sayfada okuduklarınbir masanın başında değil,hayatın tam ortasında yazıldı. Kimi bir parkın köşesinde,kimi gecenin en sessiz yerinde,kimi içime sığmayıp taştığında… Şiirler var burada. Arabesk biraz,isyan biraz,hüzün çok. Süslenmiş cümleler…
Sivas’ta aşk, ayazda üşüyen ellerdir,Bir çayın buharında saklı düşlerdir.Kızılırmak gibi ağır akar sevda,Sessizdir ama derindir, söz verdirir adama. Taş sokaklarda yankılanır adın,Çifte Minare gölgesinde utangaç bir kadın.Kangal rüzgârı savurur saçlarını,Ben içime çekerim kokunu, dumanlı dağlarını. Sivas’ta aşk öyle kolay söylenmez,Bir bakış yeter ama herkese verilmez.Yar sevdi mi tam sever, yarım bırakmaz,Ya ömürlük olur… ya da…
İlk aşkım, ilk heyecanım,Kalbimde çarpan en deli zamanım.Bir bakışınla değişti mevsimler,Adını fısıldadı rüzgârım. Çocuktum belki, acemi, ürkek,Ellerin değse yanardı yürek.Gülüşün bir bahar sabahı,Gözlerin en derin mavi gök. Ne kadar geçse de aradan yıllar,İlk sevda unutulmaz, saklı kalır anılar.Bir kalpte bir isim vardır ya hep,İşte sen… o ilk yazılan satırlar. ✍️ Celal Özdemir
Aynı toprağa basar ayaklarımız,Aynı göğe kaldırırız başımızı,Ama aramıza duvar örenler var;Tuğlası korku, harcı çıkar hesabı. Birini dinden böler,Birini dilden,Birini memleketinden,Birini renginden… Oysa çocuk ağlarkenAna dili olmaz gözyaşının. Sofrada ekmek bölüşülür,Ama kalpler bölünür önce.Çünkü bazıları bilir:Birleşen halktan korkulur. Kardeşlikten söz eder meydanlarda,Sonra gizlice sınır çizerler.Aynı mahallede yaşayanları bileSelamsız komşu ederler. Bilmezler;İnsanı ayıran her sözBir gün sahibini…
Yalakalar dizilmiş kapında sıraya,Eğilmiş omurgalar, selam durur paraya.Dün başka kapıdaydın, bugün başka yanda,Rüzgâr nereyi gösterse, orada saf tutanda. Sözleri baldan tatlı, içi kof ve çürük,Menfaat sofrasında herkese bir çürük.Hakikatin yüzüne bakmaz aynalarda,Yüzleri değişir hep kalabalık salonlarda. Alkışları kiralık, vicdanları askıda,İnançları mevsimlik, duruşları baskıda.Bir gün övgü düzerler, bir gün yerin dibine,Yeter ki koltuk kalsın kendi cebine….
Sen gidince bu şehirden; Tüm şehir zindana döndü, Güneş bir daha doğmadı. Mevsimler hazana döndü, Baharı gören olmadı. . Sen gidince bu şehirden; Akasya çiçek açmadı, Hanımeliler kokmadı. Martılar kanat çırpmadı, Sen gidince bu şehirden. . Sen gidince bu şehirden Hangi duvara yaslansam, Duvar üstüme yıkıldı. Hangi dala tutunduysam, O dal dibinden kırıldı. . Sen…
Böyle değildin eskiden,Ne oldu sana böyle yar?Daha dün el ele iken,Aramıza ördün duvar. Sende sevdin, etme inkâr,Hem de en az benim kadar.Şimdi inkâr etsen bile,Bu aşkı bilen Allah var. Yalanmış bütün duygular,Benim için ağlamalar.Şimdi gel de gör hâlimi,Hayatım oldu tarumar. ✍️ Celal Özdemir
Toprak idim çöle döndüm. Yapraktım gazele döndüm. Birgün gün yüzü görmeden, Ne tez geldin geçtin ömrüm? Goncayken soldu güllerim. Uçup gitti bülbüllerim. Titriyor ayağım elim, Ne tez geldin geçtin ömrüm? Aklar düştü saçlarıma. Hazan vurdu baharıma. Karlar yağdı dağlarıma, Ne tez geldin geçtin ömrüm? ✍️ Celal Özdemir
Çözemediğimsin sen.Özleyip de yanınaGelemediğimsin sen. Hapsettim duygularımıYüreğimin zulasına.Azad edip sevdiğimiDiyemediğimsin sen. Ömür dökerken gazelBilmem ödeyebilir miYorgun yüreğimBir daha aşka bedel? En güzeli uzaktan sevmek…Seni uzaktan sevmek de güzel… Celal Özdemir
Boynuna sarılacağım,Kollarında uyuyacağım,Anneler gününü kutlayacağım,Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,Ağlayınca susturacak,Koruyup da kollayacak,Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,Soğuklarda üstümü örten,Kalkıp bana çorba pişiren,Benim hiç annem olmadı. Elbiselerimi ütüleyen,Sonra okula yolcu edip gönderen,Akşamları yolumu bekleyen,Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,Acılarımı geçsin diye üfleyen,Beni “yavrum” diye seven,Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,Benim gözümden akıyor…