BİRİNİ TANIMAK İSTERSEN
Tanımak istersen birini,bir gün düşüyormuş gibi yap. Dost olan elini tutar,düşman olan cebini yoklar. Çünkü bazılarıinsanı değil, fırsatı sever. ✍️ Celal Özdemir
Tanımak istersen birini,bir gün düşüyormuş gibi yap. Dost olan elini tutar,düşman olan cebini yoklar. Çünkü bazılarıinsanı değil, fırsatı sever. ✍️ Celal Özdemir
Halkın kendi kendisiniYönetmesi Cumhuriyet.Yurdumuzun hiç sönmeyenMeşalesi Cumhuriyet. Ay yıldızlı bayrağımız,Türkiye’dir vatanımız.Armağan etmiş Ata’mız,Fazilettir Cumhuriyet. Özgürlüktür, hürriyettir,Kadın erkek hep eşittir.Tek düşmanı cehalettir,Aydınlıktır Cumhuriyet. Biz seçer, biz yönetiriz,Kimseye boyun eğmeyiz.Yurdu bekler askerimiz,Mutluluktur Cumhuriyet. Edirne’den Ardahan’aMinnettardır herkes ona.Kul değildir kimse kula,Hürriyettir Cumhuriyet. Her yirmi dokuz Ekim’deTüm milletimiz el ele.Bayraklar çıkar göklere,Huzur verir Cumhuriyet. Ülkemizin geleceği,Üstümüzdeki feneri.Aydınlatıyor her yeri,Işığımız…
Bir gün olsun gülemeden,Gözyaşımı silemeden,Vuslata erişemeden,Ne çabuk bittiniz yıllar? Ben şimdi ne yapacağım?Hangi dalı tutacağım?Acıların hesabınıŞimdi kimden soracağım? Gençliğimi yaşamadan,Sevdiğimi saramadan,Takvimleri sayamadan,Ne çabuk bittiniz yıllar? Ben şimdi ne yapacağım?Hangi dalı tutacağım?Acıların hesabınıŞimdi kimden soracağım? ✍️ Celal Özdemir
Hani; Giderken bir şarkı söylemiştin ya… “Elbet bir gün buluşacağız,Bu böyle yarım kalmayacak” demiştin. Yıllar gelip geçti de,Saçlarıma aklar düştü deBiz hâlâ buluşamadık sevgilim. Umut işte be sevgilim…Canlılar ölüyor,Çiçekler soluyor,Ağaçlar kuruyor,Ama umutlar hiç ölmüyor. Yıllardır ben seni;Bazen sahillerde,Bazen bir geminin güvertesinde,Bazen de vedalaştığımız yerdeBuluşacağız diye hep bekliyorum sevgilim. Dolunaylı gecelerde yakamozlara,Rüzgârlı gecelerde dalgalara,Bazen de sevdalı…
Sevilmeden sevdiğim içinBen senden özür diliyorum.Gereğinden fazla değer verdiğim içinBen kendimden özür diliyorum. Adını kazımak için canını yaktığımAğaçlardan,Seviyor sevmiyor diye fal tutupDallarını kırdığım,Tek tek yaprağını kopardığımPapatyalardan, akasyalardanÖzür diliyorum. Saatlerce resmine bakan gözlerimden,Senin için sarf ettiğim sözlerimden,Kafiyelerimden, dizelerimden,Uykusuz kaldığım gecelerimden… Kısacası her şeyimden,Senin yüzünden özür diliyorum. ✍️ Celal Özdemir
Tam ortasındayken hazanın,Zamanı mıydı şimdiBu kasırganın, bu tufanın? Tövbe etmişken ben aşka;Bir anda belirdi karşımdaMelek yüzlü, şirin sözlüSen, yeşil gözlü kadın. Belki bana güceneceksin,Belki hiddetleneceksin. Belki de“Deli bu adam” diyeceksin. Eğer seni sevmekle suç işlediysem,Bil ki bu suçun azmettiricisiYeşil gözlerin…Ve sensin. Ah gözleri yeşilim,Ah kanatsız meleğim…Nereden çıktın şimdi karşıma? Taşıyabilir mi bilmemBundan sonra bu yüküYorgun…
Yıllar sonraYolum düştüDoğup büyüdüğüm şehre. Issızdı koskoca şehir,Çünkü sen yoktun içinde. Eski evinize geldim,Ellerin değmişti diyeKapılarına el sürdüm. Ayakların değdi diyeKaldırımlarda yürüdüm. Sen yoktun yine şehirde,Yine yoktun sen o evde. Sonra bir sigara yaktım,Anılarla kucaklaştım,Yokluğunla vedalaştım… ✍️ Celal Özdemir
Burnuna hızma takmış,Ne de güzel yakışmış.Seni doğuran anaŞeker katmış, bal katmış. Hemşo hemşo can hemşo,Kaşların keman hemşo.Yetti ettiğin nazların,Benimki de can hemşo. Hemşo gözlerin sürme,Gönlüm düştü derine.Bir gülüşün yetiyorYürekteki derdime. Hemşo hemşo can hemşo,Kaşların keman hemşo.Yetti ettiğin nazların,Benimki de can hemşo. ✍️ Celal Özdemir
Hançer oldun saplandın yüreğime,Çekip çıkaramadım senelerce.Sevdana düştüğüm o günden beriNe gündüzüm gündüz, ne gecem gece. ✍️ Celal Özdemir
Ben dertlerim bitti sandım,Meğer yeni başlıyormuş.Kim ne dediyse inandım,Herkes yalan söylüyormuş. Güvenecek kul kalmamış,Gidilecek yol kalmamış.Rabbim bu nasıl bir dünya,Dünya zalimlere kalmış. Dertler çektikçe çoğaldı,Yollar gittikçe uzadı.Yoruldum, yorgunum artık,Yine de çilem dolmadı. ✍️ Celal Özdemir
Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Duydun mu Aysemin?Gelinliğini giymiş şehir.Her yer beyaza bürünmüş.Kim bilir hangi âşıkSevdiğinin sokağından geçiyordurGecenin bu saatinde,Elleri cebinde kim bilir… Hatırladın mı Aysemin?Sen balkona çıkardın,Ben uzaktan sana bakardım.Buz tutmuş parmaklarımlaBir Malatya tütünü sarıp,Muhtar çakmağımla yakar,Ellerimi ovardım. Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Biliyorum…
Ne yurdum var ne bir evim,Tek sermayem seven kalbim.Bugünüm böyle olsa da,Yarın için Allah kerim. ✍️ Celal Özdemir
Gözlerini tabloma çizdim,Bakışını zihnime.Sözlerini şiirime yazdım,İsmini kalbime. Vazgeç desem deBazen kendi kendime,İnadına giriyorsunO gece düşlerime. Sabah kalkıyorum;Yanımda yoksun. Düşünüyorum çaresizce…Bir acı düşüyor o an içime,VuruyorYüreğime, yüreğime. Ve bunlardanSenin hiç haberin yok. Bilmiyorsun sevdiğimi,BilmiyorsunNeler çektiğimi. Resmine kaç kere bakıpDerin derin iç çektiğimi. Görmüyorsun hâlimi…Bilme zaten, görme sakın. Öğrenince belki de diyeceksin:“Bu adam deli mi?” Boş ver…
Gurbetin gurbetindeÖtekinin ötekisiyim artı Siktir çekmişimYalancılara, dolancılara,Satılmışlara, uşaklara,Yağcılara ve yavşaklara. Dik kafalılık delilikseDelilerin delisiyim artık. İsyan etmişimKolpacıya, namussuza,Ahlaksıza, vicdansıza,Rüşvetçiye ve hırsıza. Bundan sonra ben, benim artık.Yalın kılıç, tek tabanca,Bir başıma. ✍️ Celal Özdemir