Bir türkü dönüyor içimde çizik bir pikap gibi. Aynı yerinde takılı kalmış, aynı acıyı tekrar ediyor. “Gidemedim…” diyor türkü “kalamadım…” Ben de öyleyim. Ne tam gidebildim senden ne de kalabildim. Sivas’ın geceleri uzun, insanın içi daha uzun. Ve her şey bir türkünün yarım kalan yerinde asılı kalıyor. Celal Özdemir
Sivas’ta kar yağınca her şey susar. Sokaklar değil, insanın içi susar. Adımlar bile yavaşlar, sanki kimse kimseyi uyandırmak istemez geçmişten. Ben bir akşam senin adını söyledim karın içine. Kimse duymadı. Ama ben duydum. Çünkü bazı isimler dışarıdan değil içeriden yankılanır. Celal Özdemir
Bir köşede yorgun bir pikapİğnesi takılmış mazime.Döner durur aynı şarkı,Adın düşer her kelime. Tozlanmış eski plaklar gibiKalbim durur elimde.Ne sussun istiyorum,Ne de çalsın içimde. Yorgun bir pikap gibiyim,Hep aynı yerden kırık.Ne seni unutabiliyorum,Ne bu acıyı durdurup. Sar desem saramıyorum,Dur desem durmuyor kalbim.Aynı şarkıyı çalıyorum,Ben sana takılıyım. Bir bakışın yetiyorduBeni benden almaya.Şimdi bir fotoğrafınYetiyor paramparça olmaya….
Biliyorum, Sana gelen yollarımDikenli, taşlı. Ağlıyorum, Çaresizim,Gözlerim yaşlı. Yürüyorum, Sana varan umutlarımKırık, yaslı. ✍️ Celal Özdemir
Bir daha dünyaya gelirsem eğer,Bil ki ben yine seni seveceğim.Tanrıdan dileğin nedir deseler,Ben Tanrı’dan seni dileyeceğim. Seninle yaşamak her şeye değer,Seninle olmak cennete eş değer.Tanrım sana neşe, mutluluk versin,Güldükçe yüzünde açsın mineler. Ağarsa saçların, geçse seneler,Ben o zaman da seni seveceğim.Tanrı’ya söz verdim, sana söz verdim;Ben sonsuza dek seni seveceğim… Seninle yaşamak her şeye değer,Seninle…
Dün akşam misafirlikte,Bakıyorken resimlere,Şaşırıp kaldım öylece;Resmin vardı o albümde. Bir an donup kaldı gözüm,Titredi yüreğim, dizim.Sanki yıllar geri getirdi,Dokununca o resim. Bir zamanlar gülen yüzünBaktı bana o yerden.Nice sözler söylemedenAyrılmışız biz meğer. ✍️ Celal Özdemir
Emperyalist güçler…Dünyayı bir pazar gibi görenler,Toprakları rakam,İnsanları istatistik sananlar. Masalarda çizdiniz haritaları,Cetvellerle böldünüz ülkeleri.Ama bilmediniz;Bir halkın kalbiKağıt üzerinde bölünmez. Petrol kokan savaşlar kurdunuz,Altın uğruna şehirler yaktınız.Bir çocuğun ekmeğini çalıpAdına “düzen” dediniz. Tanklarınız yürüdü sokaklarda,Uçaklarınız göğü parçaladı.Ama her bomba düştüğündeToprağa sadece insanlar değil,Vicdanınız da gömüldü. Bir yerde anneler ağladı,Bir yerde çocuklar sustu.Bir yerde şehirler kül oldu,Ama…
Sana bir mektup yazdım;göndermeye cesaret edemediğim… Zarfı kapalı kaldı geceler gibi;içinde suskunluğum, pişmanlığım. Her cümlesi yarım,her satırı biraz kırgın. Adını yazınca titredi kalem;kalbimden önce elim yorgun. “İyiyim.” diye başladım;en büyük yalanım oydu. Sensizlikle geçen yıllarhangi kelimeye sığdı ki doğru? Bir özür iliştirdim köşesine;geç kalmış, eskimiş. “Affet.” demeye utandım;zaman senden önce gitmiş. Yırtmadım mektubu,yakmadım da… Bir…
İlk aşkım, ilk heyecanım,Kalbimde çarpan en deli zamanım.Bir bakışınla değişti mevsimler,Adını fısıldadı rüzgârım. Çocuktum belki, acemi, ürkek,Ellerin değse yanardı yürek.Gülüşün bir bahar sabahı,Gözlerin en derin mavi gök. Ne kadar geçse de aradan yıllar,İlk sevda unutulmaz, saklı kalır anılar.Bir kalpte bir isim vardır ya hep,İşte sen… o ilk yazılan satırlar. ✍️ Celal Özdemir
El ele sokaklarda yürürdük seninle,Gülüşlerin rüzgârda savrulan yaprak gibi hafif.Dünyamız küçüktü, kalbimiz masum,Ve gözlerimiz her şeyin büyüsünü saklıyordu. İlk “merhaba”n hâlâ kulağımda,Bir bakışınla dururdu zaman.O küçük eller birbirine kenetlendiğindeEvren sadece bizim için nefes alıyordu. Yıllar geçti, yollar ayrıldı,Ama rüzgârın sesiyle bazen sen gelirsin aklıma. Çocukluk sevgilim,Sen geçmişimin en saf,En güzel hatırasısın. ✍️ Celal Özdemir
Seni hâlâ seviyorum,Bunu zaman bile silemedi.Yıllar geçti, yollar değişti,Ama sevdam hiç değişmedi. Adını anmasam daİçimde susmayan bir ses var.Her gidişinde biraz daha eksildim,Ama sevgim hep tamam kaldı. Seni hâlâ seviyorum,Bir alışkanlık değil bu.Ne unutuş, ne kabulleniş;Bu, içimde büyüyen bir yara. Belki sen çoktan vazgeçtin,Belki başka hayatlara karıştın.Ama bil ki bir yerdeSeni hâlâ seven bir kalp…
İlk aşkım,Adını söyleyince ürperen sesimdi benim. Ne sevmesini biliyordum,Ne de vazgeçmeyi…Sadece inanıyordum. Bir bakışla büyüdü içimde,Bir gülüşle yer etti kalbime. Dünya küçüktü o zaman.Bir sen vardın,Bir de masum hayallerim. Elini tutamadım belki,Ama yıllar geçti,Hâlâ aynı yerden sızlıyor hatıran. İlk aşk dediğinUnutulmaz değil…İyileşmez. Mazide kaldın sanırlar,Oysa her yeni sevdanın başındaİlk seni arar kalbim. Çünkü insanBir kere…
Bu mektubu sana yazdımAma postaya vermedim.Zarfını kalbime koydum,Adını içime mühürledim. Biliyor musun,İnsan bazı cümleleriKarşısındakine değil,Kendine anlatır. Senin adınla başlayan her satırBana geri döndü.Gidişin hâlâ tek heceli içimde:“Eksik.” Ne zaman bir akşam çökersePencereye yaslanır susarım.Çünkü sesim seni hatırlatıyor,Susmak daha az can yakıyor. Bu mektup sana ulaşmayacak,Biliyorum.Ama bil kiUlaşmasa da yazıldı. Sevda bazen gönderilmez,Yaşanır. İmza atmadım altına,Gerek…
Villamda duman tütmüyor,Çocuk açlıktan yatmıyor.Beş yüz bin lira yetmiyor,Bu fakire bir sadaka. Uçaklar bile paralı,Benzin dersen çok pahalı.Cep kanser, cüzdan yaralı,Bu fakire bir sadaka. ✍️ Celal Özdemir
Okul bahçesinde kaldı adın,Bir köşede paslı bir umut gibi.Zil çaldı, herkes sınıfa döndü,Biz başka hayatlara dağıldık. Aynı sıraya hiç oturamadık,Hep bir boşluk vardı aramızda.Ben defterimde seni büyüttüm,Sen başka hayallerde kayboldun. Kantinde yarım kalan çay gibiSoğudu içimde bekleyişin.Bir bakış yetti sanmıştık,Meğer ömür istermiş kavuşmak. Mezuniyet günü sustu her şey;Ne vedaya cesaretim vardı,Ne “kal” demeye gücüm. Sen…