Son zil çalınca lisede,Seni beklerdim köşede.Konuştuğumuz o günlerKaybolup gitti mazide. Şimdi anı defterimdeŞiirini okuyorum.Yaş doluyor gözlerime,Tutamıyor, ağlıyorum. Kalsa da her şey mazide,Sevgin hâlâ yüreğimde.Ben seni hep seveceğimDünya durdukça yerinde. Şimdi anı defterimdeŞiirini okuyorum.Yaş doluyor gözlerime,Tutamıyor, ağlıyorum. ✍️ Celal Özdemir

İnanıp elin sözlerine,Gitme ne olur leylak kokulum.Düşürüp bizi elin diline,Gitme ne olur leylak kokulum. Çıldırırım sesini duymayınca,Ölürüm gözlerine bakmayınca.Sanma yaşarım sen olmayınca,Gitme ne olur leylak kokulum. Sen gidersen dünya durur, dönmez,Gitme ne olur leylak kokulum.Yanar yüreğim, bir daha sönmez,Gitme ne olur leylak kokulum. Çıldırırım sesini duymayınca,Ölürüm gözlerine bakmayınca.Sanma yaşarım sen olmayınca,Gitme ne olur leylak kokulum….

Hani dün akşamüstükaldırımdaki dilsiz adamadurup birini sordun.Cevap alamayıncatekrar yoluna koyuldun. Aslındasorduğunda bendimaradığın… Beni tanıyamadın.Tanıyamadığın için dehiç oralı olmadın. Seni görünce şaştım.Nutkum tutuldu, aptallaştım.Zor tuttum o an kendimi.Sakladım senden nemli gözlerimi.Sesimden anlamayasın diyeben sana dilsiz numarası yapmıştım. Oysa ne çok sevmiştim.Sana nasıl da güvenmiştim.Benim içinyıldızdın, ay’dın, güneş’tin.Candın, kandın, nefestin. Ama sen paranın uğruna,ama sen mevki ve…

Küçüksün, naziksin, kıyamam sana.Dönüp git küçüğüm kendi yoluna.Bir kendine bak, bir de dönüp bana;Diyar diyar burdan sürerler bizi. Sen küçüksün, anlamazsın hâlimden.Nefsime uyup tutmam ben elinden.Kurtulamayız ellerin dilinden;Taşa tutar, burdan kovarlar bizi. Seninki bir heves, sanma sevdadan.Unut gitsin beni eller duymadan.Fayda gelmez sana garip Celal’dan;Ağlatırlar her gün, üzerler bizi. ✍️ Celal Özdemir

Göçünü yükleyen buralardan gitmiş,Kimi evini satmış, kimi terk etmiş.Tarlalarında yaban otları bitmiş,Böyle miydi eskiden köyümüz bizim? Açardı dağlarda çiğdemler, nevruzlar,Bahçelerinde sıra sıra cevizler.O günleri andıkça yüreğim sızlar,Böyle miydi eskiden köyümüz bizim? Nerede şimdi o çağlayan dereler,Nerede çobanın güttüğü sürüler?Kimler gelip geçti buradan, ah kimler…Böyle miydi eskiden köyümüz bizim? ✍️ Celal Özdemir

Biz de aynı Yaratan’ın kuluyuz,Kendi hâlinde bir insanoğluyuz.Neden gülmüyor hiç bizim yüzümüz?Kötü talihim, gülmez kaderim. Yolunu şaşırıp bize de gelsen,Çalıp kapımızı içeri girsen,Elini uzatıp yüzüme gülsen,Kötü talihim, gülmez kaderim. Sabır, şükür geldik biz de bu güne,Bekledik yolunu her ay, her sene.Biraz da gül gariplerin yüzüne,Kötü talihim, gülmez kaderim. Yolunu şaşırıp bize de gelsen,Çalıp kapımızı içeri…

Şu milletin hâlineBakıp bakıp görmeyen var.Feryatları, figanıİşitip de duymayan var. Ömer’in adaletiDeyip deyip uymayan var.Halkı dinler gibi yapıpKendi Müslüm olmayan var. Her gün bal ile etiYiyip yiyip doymayan var.Düşman edip milletiİnadından caymayan var. ✍️ Celal Özdemir

İnsanlığın ölmediğiBir yer biliyorsan eğer;Oralara doğru götür beni… Kır dümeni be kaptan,İnsanın insanı öldürmediği,Kul hakkının yenmediği,Şerefsizlerin bilinmediğiBir yer biliyorsan eğer;Oralara doğru götür beni… Kır dümeni be kaptan,Yalanların söylenmediği,Güçsüzlerin ezilmediği,Namussuzların gelemediğiBir yer biliyorsan eğer;Oralara doğru götür beni… Kır dümeni be kaptan… ✍️ Celal Özdemir

Edirne’den Hakkâri’ye,Vermeliyiz biz el ele.Kardeşliğin çimentosu,Tam bağımsız bir Türkiye. Dağlarda silahlar sussun,Kan yerine güller koksun.Haydi verelim el ele,Hain planlar bozulsun. ✍️ Celal Özdemir

Bakamazdı ama görürdü Veysel,Yüreğinden akardı sevgi sel sel.Tezenesiyle dokunduğu her telBirlik derdi, can derdi, insan derdi. “Gelin tanış olalım” derdi Yunus,El ele verince yaşar bir ulus.Gitsin üstümüzden artık kara pus,Kardeş deyin, can deyin, sevgi deyin. ✍️ Celal Özdemir

Gazele döndü yeşil yapraklarım,Çöle döndü mor çiçekli dağlarım.Tükeniyor kandilimde yağlarım,Sönmeden gel kaşı karalı yârim. Bir gün daha bitti, güneş batıyor,Günlerim azaldı, ömrüm bitiyor.Oturmuş Azrail hesap tutuyor,Ölmeden gel saçı karalı yârim. Celal’ım ben her gün, her gün ağlarım,Tükeniyor artık gençlik çağlarım.Virana döndü gül biten bağlarım,Solmadan gel gözü karalı yârim. ✍️ Celal Özdemir

Hani biri vardı;Kara yağız delikanlı…Mahallenin en güzel,En iyi kalpli kızına sevdalı. O delikanlıHiç değişmedi;Eskisi gibi hümanist,Eskisi gibi sevdalı,Eskisi kadar sevdalı. Sen iseÇok değişmişsin;Sözlerin incitici,Tavırların havalı. Boşuna umutlanma;O kara yağız delikanlıO eski, masum kıza sevdalı… Şimdi sendeMateryalist düşünceler,Burjuvazist özentiler. En acısı daSen sevmeyi bile unutmuşsun!Kalmamış insanlığından bir eser… ✍️ Celal Özdemir

Ne kapanmaz yara imişKara sevda dedikleri.Püsküllü bir bela imişKara sevda dedikleri. Ne yedirir ne içirirKara sevda dedikleri.Kor ateşlerde yatırırKara sevda dedikleri. Ne öldürür ne güldürürKara sevda dedikleri.Sürüm sürüm süründürürKara sevda dedikleri. Hayatını zindan ederKara sevda dedikleri.Ölümden daha da beterKara sevda dedikleri. Yaktı kül etti Celal’ıKara sevda dedikleri.Yaptı dertlerin hamalıKara sevda dedikleri. ✍️ Celal Özdemir

Ulan arkadaş, bu nasıl iş böyle?Seversin, seversin, seversin…Sonra yoktan bir sebeple küsersin,Ya o çekip gider, ya sen gidersin…Gurur yaparsın ama yine de beklersin.Sonra hıyarın biri alır gider sevdiğini.Sen de ona inat edip biriyle evlenirsin.Ve yıllar sonra ansızın göz göze gelirsin.Anasını sattığımın şu talihine bak!Sanki mazin bir rüyaymış gibi,Kuru bir selam bile veremezsin…Kahretsin… ✍️ Celal Özdemir