Ne kapıyı çalanlar var,Ne telefon açanlar var.Bir mesaja mahkûm olmuş,Böyle değildi bayramlar. Ne gelen var, ne de giden,Kopmuş insanlar örfünden.Böyle miydi ki eskiden?Böyle değildi bayramlar. ✍️ Celal Özdemir

Saklambaç oynarkenkaybettik çocukluğumuzu. Kiminin bir ağaç kovuğunda,kiminin bir duvar arkasında,kiminin de bir nehir kıyısındakaybolup gitti çocukluğu. “Şeytan aldı götürdü,satamadan getirdi.”diyerek arasak da; bir daha bulamadıkne kaybolan çocukluğumuzune de o günlerdeki mutluluğumuzu. ✍️ Celal Özdemir

Aldanma sen suskunluğuma,Sanma ki açtığın yaralar kanamıyor.Sanma ki kırdığın yürek sızlamıyor. Cümle dertlere alıştırdın da;Bu yüzden sesim çıkmıyor… ✍️ Celal Özdemir

Sen beni terk etmiştin ama;sevdan beni hiç terk etmedi! Okyanuslara attım, çıkıp geldi.Zindanlara kapattım, yıkıp geldi.Zincirler taktım, kırıp kırıp geldi. Ahmet Arif’in kaderi misali;sevdan benihiç mi hiç terk etmedi! ✍️ Celal Özdemir

Sensizlikle arkadaş,kimsesizlikle kardeşim bu gece. Dudağımda bir sigara,yüreğimde bir yara;çaresizlikle yoldaşım bu gece. Resmini yaptımdört duvarın her birine. Türküleri yaktım,şiirler yazdımyarım asırlık hasretine. Ah, bir gelip de görsen şu hâlimi;efkârdayım, dertlerdeyim bu gece. ✍️ Celal Özdemir

Gidince buradan o yar,üstüme yıkıldı dağlar.Bir enkazın altındayım;ne arayan, ne soran var. Ne yurdum var, ne diyarım,kimsesiz bir sevdakârım.Yok ki kimseye zararım;ben tutuşur, ben yanarım. Gece çöker, dert çoğalır,İçimde yaralar kanar.Bir umut doğar sanırım,Sabah olur… yine yanar. ✍️ Celal Özdemir

Bu gece de uykusuzum,tedirginim, huzursuzum.Cebimde birkaç sigara,meteliksizim, yolsuzum. Yine kudurmuş dalgalar,çığlık çığlığa martılar.Benim gibi bir berduşugayrı kim arar, kim sorar? Ben her gece uykusuzum,ben her gece huzursuzum.Böyle yazılmış kaderim;takıyorsam namussuzum. ✍️ Celal Özdemir

Ilgıt ılgıt esen seher yelleri,Tutun ellerinden getirin yâri.Gece gündüz hayalimde cemâli,Tutun ellerinden getirin yâri… Ilgıt ılgıt esen seher yelleri,Ölmeden son defa göreyim yâri.Bekledim yıllarca ben o güzeli,Tutun ellerinden getirin yâri. Hasretinden yandı ciğerim bağrım,Dinmez oldu gözlerimde yaşlarım.Gülmek haram oldu her gün ağlarım,Tutun ellerinden getirin yâri. Dağlar aşar seher yeli usulca,Belki uğrar bizim köye yolunca.Selamımı götür…

Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.Adım Mecnun oldu elin dilinde.“Öl.” dedin de ölmedim mi yolunda?Ben peşinden koşa koşa yoruldum… Ne çöller aştım senin sevdan ile,Her günüm ızdırap her günüm çile.Kuru selamın yeterdi gönlüme,Ben yolunda yana yana yoruldum. Şimdi sensiz gecelerim zindandır,Dertler benim, sevinç bana yabandır.Bir bakışın ömrüme koca bahardır,Ben sevdaya yana yana yoruldum. ✍️ Celal Özdemir

Gecenin geç vakti haber verdiler,“Ahmet Turan abi öldü.” dediler.Öksüz kaldı notalarla türküler;Bu kadar acelen neydi be usta? Sen de bu dünyadan gidip savuştun,Ağladı arkandan akraban, dostun.Sevdiğin Ömer abine kavuştun;Bu kadar acelen neydi be usta? Rüştü Bey’in türküsü sensiz kaldı,Atlılar kuşanıp Yemen’e vardı.Mehrali Bey mi seni çağırandı?Bu kadar acelen neydi be usta? ✍️ Celal Özdemir

Şu yüreğimin içindeateşler yanar, kor yanar.Nasıl bir ateşmiş ki bu,söndüremez okyanuslar. Bu ateşi sen yakmıştın,ateşe odun atmıştın.Ben acılar içindeykenüflemiştin, çoğaltmıştın. Gece olur dert çoğalır,gözlerimden yaşlar akar.Bir kıvılcım kalır içimde,ömrüm boyunca kor yanar. ✍️ Celal Özdemir

Gideceğim.Bir gün kapıyı sessizce kapatıp,hayatından çıkacağım. O an anlayacaksın:Bir insanın gidişibazen bir ölüm kadar ağırdır. Kalbimi kırdığın günaslında beni kaybettiğiniçok sonra fark edeceksin. Ben gidinceevin sessizleşecek.Duvarlar bilebenden kalan boşluğu konuşacak. Bir gecearkamdan haykıracaksın:“Gitme!” Ama sana kalansadece tek bir kelime olacak:Elveda. Kollarını açacaksın,boşluğa sarılır gibi.Saçlarını yolacaksın belki;ama zamanhiç kimse için geri dönmeyecek. Beni rüyalarında görmek içinellerini…

Sen de mutlu değilmişsin,hep ağlamış, gülmemişsin.Ayrılığın acısınıMevlam kimseye vermesin. Kor ateşlerde kavrulduk,sam yelleriyle savrulduk.Ellerin sözüne kanıpikimiz de ziyan olduk. ✍️ Celal Özdemir

Bizi tüp kuyruğundanTüpcü Fikret kurtardı.Sen bilmezsin bunları;Ne günlerimiz vardı… Bırak sen onu bunu,Göster telefonunu.Açlıktan ölüyorduk;Sen onu biliyon mu? Sanki doktor mu vardı?Doktorlar hep baytardı.Hastane vardı amaDedemiz rehin kaldı. Bırak sen onu bunu,Göster telefonunu.Açlıktan ölüyorduk;Sen onu biliyon mu? ✍️ Celal Özdemir