Tam ortasındayken hazanın,Zamanı mıydı şimdiBu kasırganın, bu tufanın? Tövbe etmişken ben aşka;Bir anda belirdi karşımdaMelek yüzlü, şirin sözlüSen, yeşil gözlü kadın. Belki bana güceneceksin,Belki hiddetleneceksin. Belki de“Deli bu adam” diyeceksin. Eğer seni sevmekle suç işlediysem,Bil ki bu suçun azmettiricisiYeşil gözlerin…Ve sensin. Ah gözleri yeşilim,Ah kanatsız meleğim…Nereden çıktın şimdi karşıma? Taşıyabilir mi bilmemBundan sonra bu yüküYorgun…
Yıllar sonraYolum düştüDoğup büyüdüğüm şehre. Issızdı koskoca şehir,Çünkü sen yoktun içinde. Eski evinize geldim,Ellerin değmişti diyeKapılarına el sürdüm. Ayakların değdi diyeKaldırımlarda yürüdüm. Sen yoktun yine şehirde,Yine yoktun sen o evde. Sonra bir sigara yaktım,Anılarla kucaklaştım,Yokluğunla vedalaştım… ✍️ Celal Özdemir
Burnuna hızma takmış,Ne de güzel yakışmış.Seni doğuran anaŞeker katmış, bal katmış. Hemşo hemşo can hemşo,Kaşların keman hemşo.Yetti ettiğin nazların,Benimki de can hemşo. Hemşo gözlerin sürme,Gönlüm düştü derine.Bir gülüşün yetiyorYürekteki derdime. Hemşo hemşo can hemşo,Kaşların keman hemşo.Yetti ettiğin nazların,Benimki de can hemşo. ✍️ Celal Özdemir
Hançer oldun saplandın yüreğime,Çekip çıkaramadım senelerce.Sevdana düştüğüm o günden beriNe gündüzüm gündüz, ne gecem gece. ✍️ Celal Özdemir
Ben dertlerim bitti sandım,Meğer yeni başlıyormuş.Kim ne dediyse inandım,Herkes yalan söylüyormuş. Güvenecek kul kalmamış,Gidilecek yol kalmamış.Rabbim bu nasıl bir dünya,Dünya zalimlere kalmış. Dertler çektikçe çoğaldı,Yollar gittikçe uzadı.Yoruldum, yorgunum artık,Yine de çilem dolmadı. ✍️ Celal Özdemir
Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Duydun mu Aysemin?Gelinliğini giymiş şehir.Her yer beyaza bürünmüş.Kim bilir hangi âşıkSevdiğinin sokağından geçiyordurGecenin bu saatinde,Elleri cebinde kim bilir… Hatırladın mı Aysemin?Sen balkona çıkardın,Ben uzaktan sana bakardım.Buz tutmuş parmaklarımlaBir Malatya tütünü sarıp,Muhtar çakmağımla yakar,Ellerimi ovardım. Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Biliyorum…
Ne yurdum var ne bir evim,Tek sermayem seven kalbim.Bugünüm böyle olsa da,Yarın için Allah kerim. ✍️ Celal Özdemir
Gözlerini tabloma çizdim,Bakışını zihnime.Sözlerini şiirime yazdım,İsmini kalbime. Vazgeç desem deBazen kendi kendime,İnadına giriyorsunO gece düşlerime. Sabah kalkıyorum;Yanımda yoksun. Düşünüyorum çaresizce…Bir acı düşüyor o an içime,VuruyorYüreğime, yüreğime. Ve bunlardanSenin hiç haberin yok. Bilmiyorsun sevdiğimi,BilmiyorsunNeler çektiğimi. Resmine kaç kere bakıpDerin derin iç çektiğimi. Görmüyorsun hâlimi…Bilme zaten, görme sakın. Öğrenince belki de diyeceksin:“Bu adam deli mi?” Boş ver…
Gurbetin gurbetindeÖtekinin ötekisiyim artı Siktir çekmişimYalancılara, dolancılara,Satılmışlara, uşaklara,Yağcılara ve yavşaklara. Dik kafalılık delilikseDelilerin delisiyim artık. İsyan etmişimKolpacıya, namussuza,Ahlaksıza, vicdansıza,Rüşvetçiye ve hırsıza. Bundan sonra ben, benim artık.Yalın kılıç, tek tabanca,Bir başıma. ✍️ Celal Özdemir
Ne hazanım bitti ne karakışım, Bir yere sığmadı belalı başım. Ne acılarım dindi ne gözyaşım, Oysa doğarken peşin ağlamıştım. ✍️ Celal Özdemir
Kaderimi yazan kalem,Yazarken utanmadın mı?Bir kula çok bunca elem,Deyip de acımadın mı? ✍️ Celal Özdemir
Sen şiirdin,Ben şair. Ben yazdım ama,Sen okuyamadın. ✍️ Celal Özdemir
Bugün gördüm hemşoyu,Değişmiş huyu suyu.Ben ne yapayım dedi,Senin gibi tersoyu. Hele bak şu zilliye,Almadı beni ciddiye.İnşallah gönlü düşer,Benden daha deliye. ✍️ Celal Özdemir