SİVAS’A KIŞ GELMİŞ
Kapıda İzmir’in iti,öksürürse kötü kötü,karla buz tuttuysa çatı;bil ki Sivas’a kış gelmiş… ✍️ Celal Özdemir
Kapıda İzmir’in iti,öksürürse kötü kötü,karla buz tuttuysa çatı;bil ki Sivas’a kış gelmiş… ✍️ Celal Özdemir
Firdevs-i Âlâ’daki gül müsün sen,İrem bağındaki bülbül müsün sen?Gülmeyen yüzümü güldürmek içinRabbimin verdiği ödül müsün sen? Bir bakışın bahar olur gönlüme,bir çift sözün şifa olur derdime.Karanlık gecelerime doğan ay,yoksa gökten düşen nur musun sen? Ne söylesem eksik kalır dilimde,adın saklıdır en gizli yerimde.Bu garip gönlümü mesken tutan yar,yoksa bana yazılan kader misin sen? ✍️ Celal…
Bugün şöyle bir baktım ölenlere;mezar derinliği aynı seviye.Yaşarken çıksan da en zirvelere,sonunda ineceksin aynı yere… Kimi saraylarda ömrünü sürmüş,kimi yoksullukla hayatı dürmüş.Ne altını kalmış ne de serveti;toprak hepsini birer birer örtmüş. Boşa büyütme kibri, gururunu;dünya dediğin birkaç günlük durak.İnsan dediğin gönül kazanmalı,gerisi hep gelip geçici merak. ✍️ Celal Özdemir
Sen evlisin, ben evliyim;kadermiş bu, ne diyeyim?Ne sen gel, ne ben geleyim…Affet, çocukluk sevgilim. Kan ağlasa da gözlerim,parçalansa da yüreğim;dayanır, boyun eğerim.Affet, çocukluk sevgilim. Bir zaman aynı yollardangülerek geçerdik ikimiz.Şimdi ayrı dünyalardayız;hatıranda kalayım, çocukluk sevgilim. ✍️ Celal Özdemir
Bu gece de sabahçıyım,içimde kanıyor acım.Sen gelin oldun olalıuykulara yabancıyım. Bu gece de sabahçıyım,acılarla ortakçıyım.Şikâyetim sana değil;kaderimden davacıyım. Gece iner, yıldızlar susar,hüzün çöker damla damla.Bir sigara yakar söner,ben yine yalnız sabahçıyım. ✍️ Celal Özdemir
Bir yazsam ben dertlerimi,kâğıt ağlar, kalem ağlar.Söylersem türkülerimi,saz ağlar, tezenem ağlar… Bir açsam yaralarımı,bakıp bakıp gören ağlar.Fitil tutmaz, dikiş tutmaz;merhemini süren ağlar. Dost sandığım yüz çevirir,derdi bilen yürek ağlar.Gariplerin çilesiniancak çeken yürek anlar ✍️ Celal Özdemir
Ne zamanağlayan bir çocuk görsem,çocukluğum gelir aklıma. Bir şey saplanırtam sol yanıma. Sanki biriyıllar öncesinden çıkıppaslı bir bıçağıyüreğime yeniden saplar. Çünkü bilirim;bir çocuğun ağlamasısadece gözyaşı değildir. Bazen bir evden kovulmuştur,bazen bir sofradan eksilmiştir,bazen de kimsenin duymadığıbir çığlık taşır içinde. Ben de öyleydim. Kapı önlerinde büyümüş,duvar diplerinde susmuş,kimsenin sahip çıkmadığıbir çocuk. O yüzdenne zaman ağlayan bir…
Nereye baksam cehalet,nereye baksam felaket.Sanki kızılca kıyamet,Allah’ım bize yardım et. Ne sevgi kalmış ne saygı,haksız olan olmuş haklı.Dünüm kaygı, günüm kaygı,Allah’ım bize yardım et. Kul kulun hakkını yerken,adalet susmuş derinden.Bir umut bekler her yürek:Allah’ım bize yardım et. İnsanlara olmuş bir hâl,harama yenildi helâl.Yalvarıyor sana Celal,Allah’ım bize yardım et. ✍️ Celal Özdemir
Yıllardırhep seni görmeyi istiyordum. Artık sendenumudumu kestim. Göçmen kuşların dönüşünübir daha görür müyüm,bilmiyorum. Ama şunu öğrendim; Bazı bekleyişlerinsanı öldürmez… Sadeceyavaş yavaş eksiltir. ✍️ Celal Özdemir
Tırnağın varsa kaşı başını,erzağın varsa pişir aşını.Yorganın varsa kapat döşünü;kimseden fayda yok bu dünyada. Dost bildiğin gün gelir sırt çevirir,gölge gibi yanında gezenler erir.Dara düşersen kimse yüz çevirir;kimseden fayda yok bu dünyada. Boşuna güvenme dünya malına,dost görünen her kul girmez yanına.En sağlam dayanak kendi canına;kimseden fayda yok bu dünyada. ✍️ Celal Özdemir
Uzak bir hastanenin odasında,yatıyorum hasta karyolasında.Gel ki son bir defa göreyim seni;belki de bu gece en son fasıla. Her gece adını anıyormuşum,ateşler içinde yanıyormuşum.Uyanınca annem söylüyor bana:ben uyurken bile ağlıyormuşum. Penceremde solgun bir ay ışığı,yastığımda hasretinin ağırlığı.Eğer bu gece kapanırsa gözlerim,bil ki son sözüm yine sen olursun. ✍️ Celal Özdemir
Bu hayattanbaşka ne isterim? Verdi cömertçetarifsiz acıları,vedasız ayrılıkları,vefasız dostları… İşi düştüğü zamanakraba olduğunubir anda hatırlayanları. Verdi durdubol keseden. Ve verirkenhiç eli sıkı olmadı. Ben hayattandaha ne isterim? Zaten en güzel yıllarımıalıp götürdü. Geride isebir avuç hatıra,birkaç kırık umutve yorulmuş bir kalp bıraktı. Şimdi anlıyorum; Hayat bana hiçbir şey borçlu değilmiş.Ama ben…ona gençliğimi borç vermişim. ✍️…